Donker

De zon was nog niet opgekomen. Ik probeerde om mij heen te kijken, maar ik kon mijn omgeving niet vaststellen. Het was donker. Het was wazig. Ik kreeg moeilijk adem. Waar was ik? Wie was ik? Het werd weer donker. Donker dan het donker wat donker zou moeten zijn.

Toen ik mijn ogen weer opende, kwam de zon op. Hoe lang heb ik geslapen? Héb ik geslapen? Ik probeerde weer de omgeving waarin ik mij bevond vast te stellen. Mijn ogen stelden niet scherp. Ze konden niet focussen. Al helemaal niet zonder mijn bril. Waar was mijn bril eigenlijk gebleven? Verward probeerde ik mijn hoofd naar links en rechts te draaien, maar het kostte mij teveel energie. Ik viel weer weg. Of in slaap. Ik weet het niet.

Het was aangenaam warm toen ik weer bij kwam. Ik was ingestopt. Het was fijn. Ik voelde bijna niets. Ik voelde mijn benen niet. Ik voelde niet hoe het dekbed op mijn benen ruste. Ik voelde mijn armen niet. Ik voelde de zuurstofklem niet op mijn vinger. Het enige wat ik voelde was alleen. Ik voelde mij alleen. Waar was iedereen? Het enige wat ik hoorde was gepiep, maar ik begreep niet wat het was en waar het vandaan kwam.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s