Rechter vraagt verdachte om tong uit te steken

ZWOLLE – Om iets voor negenen verschijnt een Italiaanse man om de hoek. Zo nu en dan glimlacht hij om iets wat zijn begeleider hem vertelt. De man wekt een tamelijk ontspannen indruk, ondanks dat hij ieder ogenblik kan worden opgeroepen om voor de meervoudige kamer te verschijnen. D. wordt ervan verdacht om op 23 juli 2016 een vrouw te hebben aangerand in Deventer.

“Laten we teruggaan naar die dag. Zomer. Mooi weer. Bijna Italiaans,” grapt de voorzitter. De Italiaan begint te gniffelen als zijn tolk hetgeen vertaald. De voorzitter zet zijn monoloog voort. Naarmate de minuten verstrijken, heeft de verdachte meermaals verbaasde gezichten getrokken. De sfeer lijkt abrupt te zijn omgeslagen.

Er zijn feitelijke onjuistheden in de verklaring van het slachtoffer. De Italiaan probeert duidelijk te maken dat hij absoluut niet dronken was. Hij had immers maar twee fluitjes bier gedronken – zoals hij nadrukkelijk herhaalt. ‘En van bier wordt niemand dronken’. De verdachte probeert meer aspecten van de verklaring recht te zetten, maar wordt keer op keer onderbroken door de voorzitter van de meervoudige kamer.

De voorzitter snauwt naar de tolk. Hij is aan het woord. Miscommunicatie lijkt de rechtszaak te overheersen. Er is veel onenigheid over de manier waarop men de tolk zou moeten benutten. Uiteindelijk wordt er unaniem afgesproken dat er een moment stilte komt na iedere zin, zodat de tolk tijd heeft om alles correct te vertalen. De rust lijkt weer te zijn teruggekeerd als eb na vloed.

De minuten verstrijken. Het wordt onrustiger in de zaal. De Italiaan geeft wanhopig aan – met veel overdreven handgebaren – dat er gedeeltes van zijn verklaring niet kloppen. De meervoudige kamer reageert eerst verbaast, vervolgens geërgerd. D. heeft toch echt zijn handtekening eronder gezet.

De advocaat van D. mag spreken. Hij zou graag willen dat de rechters samen met hem zullen luisteren naar de geluidsopname van de aangifte. Deze zou al klaar liggen bij de politie. Alleen op deze manier kunnen ze zeker weten dat er juist vertaald is. Er moet een objectieve tweede tolk bij komen. De tolk die zich momenteel naast de verdachte bevind, kijkt licht verontwaardigd.

Plotseling wordt er gesproken over een medische aandoening. D. kan het slachtoffer helemaal niet hebben aangerand: hij kan zijn tong niet eens uitsteken. Hij is niet in staat om te tongzoenen. De advocaat vindt het vreemd dat de rechters hier geen enkel woord over hebben gesproken, ondanks dat dit ook in hun papieren staat.

De meervoudige kamer besluit het medisch rapport enkele minuten lang buiten de zaal te bespreken. Na tien minuten komt het drietal weer binnen. “Dit is een vreemde vraag, maar ik ga hem toch stellen. Kunt u uw tong uitsteken voor mij?” D. probeert zijn tong uit te steken, maar het lukt hem niet. De rechters besluiten de zitting op een later tijdstip te hervatten.

2 comments

  1. Boeiend verhaal, goed geschreven en het stuk is goed gedetailleerd verwoord, het voelt net alsof men zelf in de rechtzaal zit. De lezer wordt nieuwsgierig naar meer en meer.

    Gr. M

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s