Ik vergeet nooit meer

Ik vergeet nooit meer, dat een man van Stenden aan de internationale studenten vertelde waar ze het ‘roster’ konden vinden. Hoe hard wij hebben moeten lachen en hoe de man het maar niet door had en het bleef herhalen. Ik vergeet nooit meer, dat ik op mijn eerste introductiedag van Stenden om half acht ’s ochtends naar school ben gefietst en om iets voor half negen aan kwam. Hoe ik enkele dagen later er achter kwam dat ik ook binnen tien minuten naar school kon fietsen. Hoe ik nou precies gefietst ben, weet ik niet meer. Ik vergeet nooit meer, dat ik op de eerste dag van mijn introductieweek van Stenden in een stortbui terecht kwam toen ik naar huis fietste. Hoe ik druipend via de achterdeur van het huis binnen kwam en hoe ik een handdoek door mijn huisgenoot Thijs toegeworpen kreeg. Ik vergeet nooit meer, dat ik tijdens een van mijn feestjes met mijn vriendengroep pannenkoeken bakken ging. Hoe verscheidende pannenkoeken bij het omdraaien aan de muur bleven hangen. Hoe hard wij daar om gelachen hebben. Ik vergeet nooit meer, dat ik naar mijn nicht ben gefietst toen zij doodziek op bed lag. Hoe hard het toen regende en hoe zwaar de spullen die zij nodig had aanvoelden. Ik vergeet nooit meer, dat het de dagen waren waarop Thijs en ik beide 18 werden. Hoe ik in die dagen gewoon niet naar buiten ben geweest en hoe ik mijn tekening van Karbonkel aan Thijs heb laten zien. Ik vergeet nooit meer, dat het verschrikkelijk erg had gevroren en de straten spekglad waren door de ijzel. Hoe ik op mijn winterlaarzen naar de Jumbo ben toe geschuifeld en hoe dik ik toen ingepakt was. Ik vergeet nooit weer, dat ik iemand aanreed met mijn fiets. Hoe hard mijn voorwiel tussen haar benen kwam en hoe ze mij vertelde dat ze zich niet pijn had gedaan. Ik vergeet nooit meer, dat mijn vriendin Alicia op school kwam nadat het uit ging met haar vriend. Hoe ze moest huilen en hoe mijn vriendengroep en ik haar getroost hebben. Ik vergeet nooit meer, dat mijn vriendin Myrthe haar vriend uit Turkije in dienst moest. Hoe mijn vriendengroep en ik haar hebben verwend met een jaarvoorraad van repen Milka chocolade. Ik vergeet Leeuwarden nooit meer.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s